??? Społeczeństwo otwarte ???

Ruch Społeczny Wolność i Rozwój

Pole tekstowe: Wspólnota ludzka nie osiągnie nigdy tak wysokiego poziomu, żeby nie mogło być jeszcze lepiej. W istotę człowieka i tworzonych przez niego społeczeństw wpisany jest rozwój. Podstawowym zadaniem człowieka jest czynić świat z każdym dniem coraz lepszym. Świat należy modernizować, unowocześniać.

Rozwój, modernizowanie, unowocześnianie wiąże się ze zmianą. Nie każda jednak zmiana jest rozwojem – nie są nim np. przeobrażenia zmierzające w kierunku totalitaryzmu. Rozwój opiera się na jasno określonych, niezmiennych i uniwersalnych kryteriach (wartościach). Są nimi:
Prawa człowieka;
Niepodległość państwa;
Dobrobyt;
Nauka;
Prawda historyczna;
Wielkość dysproporcji występujących pomiędzy poszczególnymi warstwami społecznymi.
Rozwój występuje wówczas gdy prawa człowieka są bardziej respektowane, zwiększa się dobrobyt, nauka wyjaśnia w sposób racjonalny coraz więcej zjawisk, historia staje się bardziej domeną faktów niż wynikiem umowy najsilniejszych grup społecznych, różnice pomiędzy bogatymi, klasą średnią i warstwą najuboższą zmniejszają się.

Miarą rozwoju nie są deklaracje i słowa, ale skutki, jakie one wywołują. Same dobre zamiary nie wystarczą - liczy się skuteczność. Doświadczenie uczy nas, że zbyt radykalne reformy w kierunku jak najbardziej słusznym, przynoszą skutki odwrotne do zamierzonych. Strategia zmian powinna opierać się na rzetelnej diagnozie, nie będącej z założenia ani optymistyczną, ani pesymistyczną. Efektem dobrze dobranej strategii jest życie udane, zamiast udawanego.

Skuteczność działań uwarunkowana jest licznymi czynnikami. Przeważnie decyzje oprócz pozytywnych, wywołują także negatywne skutki. Sztuka rządzenia polega na takim podejmowaniu decyzji, w którym bilans dodatni jest możliwie największy. Państwo nie jest już z samego założenia złą instytucją, która jest tym lepsza im mniej spełnia zadań. Niemniej rządzący, decydując się na interwencjonizm państwowy - nawet w najbardziej szlachetnych celach - powinni brać pod uwagę poziom moralności urzędników i całego społeczeństwa. Interwencjonizm państwowy zakładający zbyt wysoki poziom moralny społeczeństwa, prowadzi do wzrostu korupcji i zahamowania wzrostu gospodarczego, czyli spadku dobrobytu.

Wolny rynek, opierający się na prywatnej własności, jest w świetle faktów historycznych, jedynym systemem, który zapewnia rozwój w realizacji wartości uniwersalnych. Nie znaczy to jednak, że wolny rynek w każdej sytuacji jest lepszym regulatorem niż instytucja państwa. Sztuka rządzenia polega na jasnym i precyzyjnym określaniu zakresu działania wolnego rynku i interwencjonizmu państwowego. Relacje pomiędzy polityką a gospodarką powinny być przede wszystkim tak precyzyjnie ustalone, by w konkurowaniu gospodarczym liczyła się bardziej przedsiębiorczość, niż układy z poszczególnymi urzędnikami. Ponadto obecność państwa w gospodarce powinna być na tyle ograniczona, by nie hamować rozwoju gospodarczego.

Instytucja państwa, wraz z rozwojem etycznym i gospodarczym społeczeństwa, winna w coraz większym stopniu angażować się w:
Podniesienie wykształcenia wszystkich obywateli;
Opiekę zdrowotną;
Rozwój naukowy;
Infrastrukturę transportową;
Opiekę społeczną.

Obciążenia podatkowe związane z realizacją zadań powierzonych instytucji państwa, winny mieć na względzie:
rozwój gospodarczy,
ograniczanie bezrobocia,
zmniejszanie dysproporcji występujących pomiędzy poszczególnymi warstwami społecznymi.

Wolność w poszukiwaniu prawdy i swobodny dostęp do informacji stanowią nie tylko cel, ale również podstawowy warunek rozwoju społecznego. Historia jest przede wszystkim źródłem wiedzy o tym, jakie instytucje i w jakim kształcie promowały rozwój społeczny. Należy dążyć, by bieżące interesy poszczególnych grup społecznych miały jak najmniejszy wpływ na kształt podręczników do historii. Dbając o wykształcenie historyczne obywateli należy pamiętać, że efektem manipulacji  w tej dziedzinie, mogą być postawy hamujące rozwój społeczny.

Polityka zagraniczna powinna kierować się interesem kraju, a także wartościami określającymi rozwój społeczny. Należy zatem w pierwszej kolejności utrzymywać sojusze z krajami demokratycznymi, a w krajach łamiących prawa jednostki wspierać ruchy wolnościowe. W prowadzeniu polityki zagranicznej należy mieć na uwadze skuteczność, czyli rzetelnie oceniać prawdopodobieństwo powodzenia zamierzonych działań.
Kraje wysoko rozwinięte powinny pomagać krajom najuboższym. Pomocy należy udzielać w sposób roztropny tak, by dostarczane środki służyły rozwojowi społecznemu, a nie umacnianiu się wrogich nowoczesności dyktatur. Kraje wysoko rozwinięte winny stopniowo otwierać swe rynki i udzielać pomocy gospodarczej krajom rozwijającym się w zamian za przeprowadzanie reform racjonalizujących systemy społeczno – ekonomiczne.

www.rzeczprawa.eco.pl

WiR

NOWOCZESNOŚCI

DEKLARACJIA PROGRAMOWA RUCHU SPOŁECZNEGO

 

WOLNOŚĆ I ROZWÓJ